Een samenvatting van het boek De molens van het Luxemburgse land van Emile Erpelding
De families van Bourscheid en van Metternich
In 1429 wordt ter hoogte van de molen – op de huidige plaats ‘beid der aaler Millen’ – een dam gebouwd in de Sûre. Het is Bernhard van Bourscheid die de vergunning van Gotthard van Brandenburg krijgt. Vanaf 1529 zijn de uitbaters verplicht om een deel van de gemalen rogge af te staan aan de heer van Brandenburg. Dat wordt hun opgedragen door de heer van Bourscheid en zijn vrouw Marguerite d’Autel – als compensatie voor het gebruik van de molen.
In 1565 wordt een deel ervan verkocht aan Karl en Dietrich van Metternich. Freihern van Metternich en zijn vrouw laten in 1714 een nieuwe molen bouwen. Op de gevel ervan staat hun wapenschild met het bouwjaar.
Inwoners van het dorp zorgen voor molen
Vanaf 1760 worden de inwoners van de dorpen Bourscheid, Michelau, Bürden en Hoscheid nauw betrokken bij de werkzaamheden rond de molen. Zij moeten ervoor zorgen dat hij – samen met de dam en de sluizen – optimaal functioneert.
Molen wordt eigendom van de familie Kremer
In 1812 koopt Frédéric Kremer, een boer uit Alscheid, het gebouw over. Hij verhuurt het – samen met zijn schoonvader Bernard Mathieu – aan Johann Hirsch uit Michelau. In 1824 wordt Pierre Mersch, de tweede echtgenoot van Marie Mathieu, de nieuwe eigenaar. Drie jaar later verbouwt Nicolas Kremer, zoon van Frédéric Kremer, de molen. En in 1854 verlegt hij de dam 600 meter stroomopwaarts. Nicolas Kremer trouwt eerst met Maria Mersch uit Bourscheid. Later huwt hij Josephine Welter uit Buschrodt. Martin Kremer, zijn zoon uit het tweede huwelijk, trouwt in 1893 met Marguerite Winandy uit Welscheid.
Er komt een hotel naast de molen
In 1895 wordt een brug over de Sûre aangelegd – vlak bij de molen. In 1929 bouwt men naast de brug het gastenverblijf hotel du Moulin. De meelproductie wordt stopgezet. Tussen 1944 en 1945 – tijdens het Rundstedtoffensief – duiken 18 mensen onder in het gastenverblijf. De Duitsers vernietigen de brug in 1945. De huidige eigenaars zijn de heer en mevrouw Aloyse Kremer – Schmit. Vandaag woont mevrouw Kremer nog altijd in het oude hotelgebouw. Charles Kremer runt op dit moment het nieuwe hotel du Moulin.
De toeristische ontwikkelingen van ‘Bourscheid Moulin’.
Van meelproductie naar hoteluitbating
Na de Eerste Wereldoorlog wordt de molen omgebouwd tot een kleine herberg. Tot 1929 richten de eigenaars zich vooral op de productie van meel. Maar wegens economische redenen moet die stilgelegd worden. Daarom houden de eigenaars zich intensiever bezig met de uitbating van het gastenverblijf.
Ontstaan van het nieuwe hotel du Moulin
Steeds meer mensen ontdekken het prachtig stukje natuur in het dal van de Sûre. Toeristen komen dan ook massaal naar de Luxemburgse Ardennen. Ze genieten in Bourscheid van het lekkere eten en de prachtige landschappen op de oevers van de Sûre. Daarom legt de familie Kremer de eerste steen van het nieuwe hotel du Moulin – op honderd meter van de molen. Omdat de toeristen graag een duikje nemen in de Sûre, zetten de eigenaars van het hotel naast de dam enkele kleedkamers.
Opkomst van het campingtoerisme
De heer Aloyse Kremer trouwt in 1946 met Barbe Schmit uit Michelau. Zij krijgen twee zonen, Alex en Georges, en één dochter, Marie-Jeanne. Aloyse Kremer, momenteel eigenaar van de molen en van het stuk grasland langs de Sûre, vindt een gat in de markt: het campingtoerisme. Eind jaren vijftig bouwt hij de camping du Moulin. In 1967 roept toenmalig minister Henri Cravette het vakantieverblijf uit tot eersteklas camping.
Volgende generaties verzekeren de toekomst
Tijdens de jaren zestig wordt de camping zo succesvol dat Aloyse Kremer niet iedereen nog een campingplaats kan bieden. Daarom poot hij aan de andere kant van de molen een nieuwe camping neer, genaamd um Gritt. In 1977 laat Aloyse Kremer de twee campings over aan zijn kinderen. Vandaag runt dochter Marie-Jeanne um Gritt en zoon Georges du Moulin. De oudste zoon Alex zocht andere oorden op. Hij is nu directeur-generaal van de Luxemburgse spoorwegen.